د میکدی به خدای قضا راوسته
چی یی اختیار کښی د ملا راوسته
منم رهبر پخپله مخکی لاړو
خو قافله خو یی په شا راوسته
څومره جونګړو ته دی اور ورته کړو
چی خپل محل ته دی رڼا راوسته
د زرو بت ته یی سجده ونه کړه
خدای زما مینه سر بالا راوسته
ته یی چی ته زما حیا اخلی
زه یم چی ما د ستا خیا راوسته
ما په زړا ژړا خندا غوښتله
تا په خندا خندا ژړا راوسته
چا درته وی چی زړه کی ځای ورکوه
سلیمه ! کور ته دی بلا راوسته
سیف الرحمن سلیم
No comments:
Post a Comment