په فراق کښې دې لا مړ نه یم زنده یم
زه ستا اوښکو ته بی کچه شرمینده یم
که د چا هم احساسات رانه مجروح شې
بیا انسان نه یم ملګرو درنده یم
ارمان څله راپسی کوئ رادرومئ
زه څه تلی وخت خو نه یم ائینده یم
چې سفر یی تل د مینی سفارت دے
زه د هغه قافیلی نمائینده یم
سرحدونه می نظر کښی نه ځائیږی
د نړی د هر وطن زه باشینده یم
چې نغمی کاندی رقصان په وچو شونډو
زه د ژوند هغه شاعر او سازنده یم
سکون نه لرمه رازه!یو ګړی هم
لکه وینه په وجود کښی ګرځینده یم
سلیم راز
No comments:
Post a Comment