ما دی دربار ته وی دروړی په لیمو کښی اوښکی
تا چی انکار وکړو درولویدی په ښپو کښی اوښکی
د هغی پیغلی د زړګی په حال به خدای وی خبر
چی یی له سترګو راڅڅیږی په اوړو کښی اوښکی
شبنم به ویاړ کوی په ځان چی مونږ ګلونه وینځو
خو مونږ د ګل د پاره تویی کړو په ازغو کښی اوښکی
لکه ګلاب چی د ازغو له منځه ولویږی زر
داسی می نه دری تر ډیره په بڼو کښی اوښکی
ما ' بخت ! ډیر ځل مړۍ خوړلی ده د اوښکو سره
ډیر ځل می څکلی دی له غمه په اوبو کښی اوښکی
داودبخت مندوخیل
No comments:
Post a Comment