اى د محبت يقينه تورې اندېښنې شه
اى د صدق سپينې ورځې راشه تورې شپې شه
څو به يې د ځان په معرفت له هوشه لرې
راشه چې دې پوه کړمه لږ ځان ته رانزدې شه
ستا په التفات مې هم قرار د زړه رانغى
ځکه درته وايمه بيا بيا چې رانزدې شه
خواست کوې په سترګو په محشر کې هم ټګي کا
اى د انتقام جذبه سوړ نه شې ورپسې شه
سل سره پيدا کړه که مقام د اشنا غواړې
حمزه بابا
No comments:
Post a Comment